Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό



Ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό

700 άνθρωποι πνίγονται ανοιχτά της Λαμπεντούζα, μεταξύ τους νεαροί άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, όταν το σκάφος που τους μεταφέρει αναποδογυρίζει. Στο ίδιο περίπου σημείο όπου προ εβδομάδων αντίστοιχο σκάφος με 400 επιβαίνοντες βυθίστηκε, με τους 150 μόλις να διασώζονται. Στο ίδιο μοτίβο, πριν λίγες μέρες ξύλινο πλοιάριο με 150 ανθρώπους προσκρούει σε βραχώδη παραλία της Ρόδου. 15 άνθρωποι πεθαίνουν, μεταξύ τους κι ένα 6χρονο παιδί. Τουτέστιν, περίπου χίλιοι άνθρωποι πνιγμένοι στη θάλασσά μας, τη Μεσόγειο τις λίγες τελευταίες μέρες.

Άνθρωποι, όχι λαθραίοι. Άνθρωποι που άφησαν πίσω το σπίτι τους, το χωριό τους, την πατρίδα τους για να γλυτώσουν από κάποια εμφύλια σύρραξη ή από κάποιο «ανθρωπιστικό» δυτικό βομβαρδισμό ή από επέλαση αγρίων ομόθρησκων. Άνθρωποι που πίστεψαν ότι θα βρουν κάποια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη της ελευθερίας και της ανάπτυξης. Άνθρωποι που πούλησαν από τα υπάρχοντά τους ή χειρότερα πούλησαν τον ίδιο τους τον εαυτό σε κάποιο δουλέμπορο και στοιβάχτηκαν στα αμπάρια κάποιου σκυλοπνίχτη ή σε ένα απλό φουσκωτό με την ελπίδα μιας λιγότερο μαύρης μέρας στην απέναντι ξηρά. Μιας μέρας που στην καλύτερη θα έχει μεροκάματο της πείνας και του τρόμου και στοίβαγμα σε «χώρους φύλαξης» σε κάποια από τις χώρες του Νότου. Μιας μέρας που, μάλλον, εξακολουθεί να είναι καλύτερη από τις μέρες στην ακτή που άφησαν.
Άνθρωποι, όχι λαθραίοι όπως κάποιοι θέλουν να τους αποκαλούν. Όπως,  κάποιες εφημερίδες που καλούν να τους πετάξουμε στη θάλασσα πριν μας φάνε ζωντανούς. Όπως κάποιοι εκ του πολιτικού προσωπικού (ακροδεξιών δυνάμεων που αυτή τη στιγμή δικάζονται και άλλων που δε δικάζονται ) που κηρύττουν τον ερχομό των 10 πληγών του Φαραώ μαζί με την έλευσή τους στις ακτές μας. Όπως κάποιοι φιλόσοφοι μετά σακιδίου και φίλοι αυτών που δεν μπορούν να καταλάβουν πώς σχετίζεται η εισροή μεταναστών με τις εξελίξεις στις εμπόλεμες ζώνες που αφήνουν πίσω τους.

Άνθρωποι που τους ξεσπίτωσε ένα αδηφάγο σύστημα με τις ανθρωπιστικές επεμβάσεις στην υποανάπτυκτη Αφρική και Μέση Ανατολή, επεμβάσεις που καμιά φορά ξέφευγαν και γεννούσανε τερατουργήματα τύπουISIS. Άνθρωποι που τους έστειλε το ίδιο σύστημα στις προηγμένες πολιτείες του για να τους ρουφήξει κι εκεί το αίμα, ελαφρώς πιο πολιτισμένα. Άνθρωποι  που τους βούλιαξε πάλι το ίδιο σύστημα γιατί οι ανεπτυγμένες και δημοκρατικές Ευρωπαϊκές πολιτείες πρέπει να προστατεύονται από τους επικίνδυνους, αλλόχρωμους, αλλόθρησκους και ρυπαρούς γείτονες.

Όμως, σε αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα υπάρχουμε κι εμείς.Αυτοί, δηλαδή, «που δεν έχουν τίποτα και έρχονται να πάρουν τον κόσμο», εκείνοι που δεν έχουν να χάσουν κάτι αν αγωνιστούν, παραμόνο να σχεδιάσουν μία άλλη κοινωνία.

ΧΑΡΤΑ - ΕΑΑΚ

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Για τη δίκη της Χρυσής Αυγής...



Η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι δική μας υπόθεση! 

Η διαδικασία της δίκης της Χρυσής Αυγής διακόπηκε για τις 7 Μαΐου, με διάφορα περιστατικά να λαμβάνουν χώρα μέσα και έξω από την αίθουσα, αποδεικνύοντας την ακαταλληλότητα του τόπου διεξαγωγής της δίκης.
Από νωρίς υπήρχαν πληροφορίες ότι δεν θα εμφανιστούν στο δικαστήριο όλοι οι κατηγορούμενοι, και μάλιστα όσοι εξ αυτών ανήκουν στην προηγούμενη κοινοβουλευτική ομάδας της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Πράγματι, στην αίθουσα παραβρέθηκαν 44 κατηγορούμενοι (από τους 69), και μόνο τρεις από τους 19 φερόμενους ως διευθύνοντες, με τον αρχηγό Ν. Μιχαλολιάκο και τα «πρωτοκλασάτα» στελέχη της οργάνωσης να απουσιάζουν, μάλλον επιδεικτικά.

Η αίθουσα της δίκης ήταν γεμάτη από το πρωί από συγγενείς θυμάτων, ενώ υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στην πρόσβαση, εξονυχιστικοί έλεγχοι και παρεμπόδιση ανθρώπων να παρακολουθήσουν, ζητήματα εξαερισμού, μη λειτουργία τηλεφώνων κ.α.
Το πιο σοβαρό περιστατικό συνέβη κατά την ώρα που 5 μάρτυρες κατηγορίας για την υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα κατέφθασαν στο δικαστήριο. Την ώρα που πάρκαραν, χτυπήθηκαν από φασίστες, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού για καταγγελία της επίθεσης, ενώ δύο εξ αυτών μεταφέρθηκαν χτυπημένοι στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Τελικά καταθέτουν στη Γενική Ασφάλεια Πειραιά.
Εδώ και πολύ καιρό, οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής προειδοποιούσαν για την ακαταλληλότητα του τόπου διεξαγωγής της δίκης, και είχαν στείλει επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης για μεταφορά της στο Εφετείο. Η έκκληση απερρίφθη, με την ηγεσία του Υπουργείου να υποκύπτει στο πείσμα του επικεφαλής του Εφετείου.
Ο δήμαρχος Κορυδαλλού, που συμμετείχε στην πορεία από το Δημαρχείο στις Φυλακές Κορυδαλλού, δήλωσε την αντίθεση του Δήμου και των φορέων του στην διεξαγωγή της δίκης στο συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος βρίσκεται δίπλα σε σχολεία, ενώ η περιοχή είναι πολιτικά φορτισμένη, καθώς βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον τόπο δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και από τους τόπους της επίθεσης στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και στους Αιγύπτιους ψαράδες.
Η δολοφονία του Π.Φύσσα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι αλλά και η αφορμή να βγουν στο δρόμο ενάντια στο φασισμό και τους νεοναζί δολοφόνους της Χρυσής Αυγής εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε πόλη και γειτονιά.Η συγκεκριμένη μέρα της δίκης πρέπει να αποτελέσει το εφαλτήριο μιας νέας μάχης απέναντι στο φασισμό.
 Οι φασίστες της Χ.Α. που για χρόνια χέραν ασυλίας και συγκάλυψης απο το κράτος για πρώτη φορά δικάζονται για κάποια απο τα στυγερά εγκλήματα τους. Η δολοφονία του Π.Φύσσα, και του Λουκμάν Ζαχζατ, η δολοφονική επίθεση σε μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα, η επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες κ.α. είναι κάποιες από τις ενέργειες των Χρυσαυγιτών που δομούν το κατηγορητήριο. Βέβαια η αποκάλυψη του συνόλου της δράσης της τα τελευταία 20 τουλάχιστον χρόνια δεν έχει γίνει και είναι κάτι που το κίνημα οφείλει να κάνει, όπως επίσης και η συνεχιζόμενη μεταχείριση τους ως ένα νόμιμο κοινοβουλευτικό κόμμα . Και μάλιστα όλα αυτά σε μια συγκυρία όπου σε διάφορες μεμονωμένες δίκες οι χρυσαυγίτες έχουν πέσει στα μαλακά, συνεχίζουν να αλωνίζουν ανενόχλητοι σε αστυνομία και στρατό, ενώ φουντώνει εκ νέου η αντιμεταναστευτική υστερία. 
Πέρα όμως απο την έκβαση της δίκης και την προσδοκία όλων μας οτι οι δολοφόνοι της Χ.Α. θα καταδικαστούν για τα εγκληματά τους δεν πρέπει να καλλιεργείται καμια αυταπάτη για το οτι το φαινόμενου του φασισμού θα λυθεί νομικά. Ο φασισμός μπορεί να νικηθεί μόνο μέσα απο τον καθημέρινο αγώνα σε κάθε γωνιά που έχει εμφανιστεί με συνεχή πάλη σε κάθε σχολή και σε κάθε γειτονιά. Μέσα από τις πολύμορφες δράσεις του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος, την αλληλεγγύη, τον αγώνα για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Τον αγώνα τόσο ενάντια στη λήθη και την άγνοια όσο και υλικά ενάντια σε κάθε φασίστα. Στις 7 Μάη θα είμαστε όλοι πάλι εκεί. Γιατί ο φασισμός δεν θα πεθάνει μόνος. Και οι ναζί εκπρόσωποί του δεν θα τολμήσουν να ξανασηκώσουν κεφάλι.

ΧΑΡΤΑ - ΕΑΑΚ

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Κάνω Comeback……



Κάνω Comeback…… [1]
Το προηγούμενο διάστημα σημαδεύτηκε αναμφίβολα απο την πτώση της συγκυβέρνησης ΝΔ ΠΑΣΟΚ και την διενέργεια πρόωρων εκλογών. Μετά απο 5 χρόνια μνημονίου και ΔΝΤ οι πολιτικοί σχηματισμοί που εγγυήθηκαν την εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας καταρρεουν υπο το βάρος των κοινωνικών αγώνων και της λαϊκής αγανάκτισης. Η πρώην κυβέρνηση αδυνατόντας να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις της προς τους δανειστές οδήγησε την χώρα σε εκλογές. Αιτία αυτής της αδυναμίας ήταν οι αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν σε μια σειρά απο κοινωνικά μέτωπα όπως οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικιας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ), η αξιολόγηση και οι απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα καθώς και οι μεταρυθμίσεις στα Πανεπιστήμια.

Σημαντικό κομμάτι αυτής της μάχης υπήρξε και ο αγώνας που έδωσαν οι φοιτητικοί σύλλογοι το προηγούμενο διάστημα απέναντι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Οι διαγραφές φοιτητών, οι Νέοι Οργανισμοί, τα νέα εντατικοποιημένα προγράμματα σπουδών, οι νέες αντιδραστικές διοικήσεις των πανεπιστήμιων και τα συμβούλια ιδρύματος καθώς και οι απολύσεις-διαθεσιμότητες στους διοικητικούς υπαλλήλους, βρήκαν τη πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας να βγαίνει στο δρόμο και να μπλοκάρει στη πράξη την εφαρμογή όλων των παραπάνω ανατρέποντας τελικά την ίδια τη κυβέρνηση που επέλεξε να τα προωθήσει.

Όλα αυτά τα χρόνια προώθησης αντιλαϊκών νομοσχεδίων και πολιτικών, αναπτύχθηκαν τρεις λογικές εντός του Ελληνικού Πανεπιστημίου.

1.    «Ό,τι και να κάνουμε, νόμοι είναι και θα εφαρμοστούν»
Μια λογική που υιοθετήθηκε από το μεγαλύτερο μέρος των καθηγητών και η οποία συχνά έκρυβε είτε τη συμφωνία με πτυχές της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής είτε την παθητική αποδοχή της. Η λογική αυτή τελικά οδηγεί στην ηττοπάθεια και στην αποπολιτικοποίηση των φοιτητών ενώ δέχεται άκριτα το γεγονός ότι μία κυβέρνηση, ένας υπουργός ή ένας νόμος μπορεί να ορίζει αυθαίρετα κι ενάντια στα συμφέροντά μας τους όρους με τους οποίους θα σπουδάζουμε και θα ζούμε.

2.    «Οι νόμοι έχουν ως στόχο την αναβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων»
Η λογική αυτή έχει ως κύριο εκφραστή τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ η οποία εγγυάται και προωθεί εδώ και χρόνια το σύνολο όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων που στόχο έχουν την πλήρη υποβάθμιση και διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστήμιου. Όνειρό της είναι ένα πανεπιστήμιο ιδιωτικής  χρηματοδότησης, χωρίς επαρκή αριθμό εργαζομένων, που θα δίνει διασπασμένα πτυχία, με απονεκρωμένες τις διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων.

3.    «Οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να κερδίζουν στο σήμερα»
Οι καταλήψεις ενάντια στους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, τα κινήματα πλατειών, οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, η απεργία των διοικητικών στα Πανεπιστήμια, οι μαζικές παραστάσεις των φοιτητών σε Τμήματα και Συγκλήτους, ο αγώνας κατά των διαγραφών και των Συμβουλίων Ιδρύματος, αποτελούν παραδείγματα μαζικών συλλογικών αγώνων που αναπτύχθηκαν αυτά τα χρόνια με αποτέλεσμα να μην έχει εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό αυτή η πολιτική.

Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι χωρίς μαζικούς, συλλογικούς αγώνες, χωρίς ισχυρούς φοιτητικούς συλλόγους με μαζικές γενικές συνελεύσεις, χωρίς συντονισμό όλων των πληττόμενων κομματιών της Εκπαίδευσης και της Εργασίας,  η πραγματικότητα εντός του Ελληνικού Πανεπιστημίου θα ήταν τελείως διαφορετική. Θα περιλάμβανε διασπασμένα, απαξιωμένα πτυχία, διαγραφές, προγράμματα σπουδών στη κατεύθυνση της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης με αλυσίδες μαθημάτων, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις κ.α, συρικνωμένη φοιτητική μέριμνα καθώς και ανενεργό φοιτητικό συνδικαλισμό.



Στις εκλογές του Γενάρη, εκλέχτηκε μία κυβέρνηση η οποία υιοθέτησε στο πρόγραμμά της το μεγαλύτερο μέρος των διεκδικήσεων και αιτημάτων του Φοιτητικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Κατ’ επέκταση από πλευράς των Φοιτητικών Συλλόγων, βλέπουμε τη δυνατότητα περαιτέρω διεκδικήσεων στη κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων μας. Εμείς δε δίνουμε περίοδο χάριτος! Θα συνεχίσουμε μαχητικά να διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο το οποίο να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των φοιτητών, των εργαζομένων και ολόκληρης της κοινωνίας. Τώρα είναι η ώρα ενάντια σε λογικές ανάθεσης και με διεκδικητικούς φοιτητικούς συλλόγους και μαζικές γενικές συνελεύσεις, να συνεχίσουμε να παλεύουμε, μέχρι τη νίκη, για:

·      Άμεση απόσυρση των αντιεκπαιδευτικών νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και της μνημονιακής πολιτικής στην Ανώτατη Εκπαίδευση
·         Δουλειά για όλους, ζωή με αξιοπρέπεια
·         Πραγματικά Δημόσιο, Δημοκρατικό και Δωρεάν Πανεπιστήμιο


Χ.ΑΡ.Τ.Α.  


 


Ε.Α.Α.Κ.


[1] τίτλος άσχετος με το κείμενο (παρότι πιασάρικος), αλλά μετά από τόσο καιρό απουσίας θεωρήσαμε ότι ταιριάζει