Κείμενο Χ.ΑΡ.Τ.Α - Ε.Α.Α.Κ για τους πρωτοετείς φοιτητές 2014

Κείμενο Χ.ΑΡ.Τ.Α -Ε.Α.Α.Κ για τους πρωτοετείς φοιτητές 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΣΤΙΣ 28/05

Στη βάση των αποφάσεων των φοιτητικών μας συλλόγων που εναντιώνονται στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και πιο συγκεκριμένα μέσα από την τωρινή νομοθετική προσπάθεια του Υπουργείου για εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου μέσω της συγκρότησης, της κατάθεσης και ψήφισης του Οργανισμού, πραγματοποιήσαμε μαζική παράσταση στη Σύγκλητο.

Αυτός ο κατάπτυστος Οργανισμός που επιχειρούν να περάσουν θα συντελέσει στη διάσπαση των πτυχίων μας, τις διαγραφές φοιτητών, το τσάκισμα της φοιτητικής μέριμνας, τις πειθαρχικές διώξεις και εναρμονίζεται με τα πορίσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων προωθώντας αυταρχικές οικονομικές και διοικητικές τομές. Παράλληλα, όσον αφορά τους εργαζομένους έρχεται να εμπεδώσει ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ ταυτόχρονα οδηγεί σε νέο κύμα απολύσεων – διαθεσιμοτήτων (βλ. προτεινόμενο σχέδιο Οργανισμού που προβλέπει 1 διοικητικό προς 500 φοιτητές) και καλύπτει τις «τρύπες» που δημιουργούνται με εργολαβίες. Εν τέλει αν δει κανείς το «σχέδιο Οργανισμού» που πρότειναν Πρύτανης και Υπουργείο σε καμία περίπτωση δε διασφάλιζε τις θέσεις των διοικητικών, ενώ αντίθετα τους έθεσε τον εκβιασμό «Οργανισμός ή χάος» προκειμένου να τους στρέψει ενάντια στους φοιτητές.

Εμείς από την πλευρά μας, προσπαθήσαμε να διασφαλίσουμε ότι κανένας διοικητικός δεν θα απολυθεί κι ότι δε θα περάσει ο Οργανισμός. Τελικά, ο ίδιος ο Μυλόπουλος ήταν αυτός που διέλυσε τη διαδικασία με γελοία προσχήματα ώστε να πολώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση μεταξύ φοιτητών – διοικητικών και να φανεί στο Υπουργείο ως ο μόνος εγγυητής της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ως σύλλογοι συνεχίζουμε να παλεύουμε για τη διασφάλιση των συμφερόντων μας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και συνολικότερα του δημοσίου και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Ε.Α.Α.Κ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΑΡΤΑ-ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 7 ΜΑΪΟΥ 2014

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Περί διαγραφών… Μύθοι και αλήθειες

Σε όλες τις αναδιαρθρώσεις που έγινε απόπειρα να εφαρμοστούν  στην εκπαίδευση ένα πράγμα παρέμενε κυρίαρχο αίτημα. Οι διαγραφές φοιτητών. Σήμερα πιο επιτακτικά από ποτέ το Υπουργείο, αφού ανακοίνωσε την εμφάνιση των εσωτερικών κανονισμών και στα πλαίσια “εξυγίανσης” της εκπαίδευσης ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εκπαιδευτικών και 1.000 διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, θέλει να προχωρήσει επιθετικά και τελεσίδικα στην διαγραφή 180.000 φοιτητών από το ελληνικό πανεπιστήμιο , επί της ουσίας δηλαδή του μισού φοιτητικού σώματος από το σύνολο των ΑΕΙ. Πιο συγκεκριμένα, οι διαγραφές σε πρώτη φάση θα αφορούν όσους φοιτητές εισήχθησαν στις σχολές τους από το 2006 και πριν και οι μικρότεροι θα διαγράφονται με βάση το ν+2 (και όχι μόνο)...
ΟΙ ΜΥΘΟΙ…
Από τα πιο γνωστά και προβεβλημένα επιχειρήματα υπέρ των διαγραφών, όπως προβάλλονται από το Υπουργείο και τα κυβερνοκρατούμενα ΜΜΕ, είναι το χρηματικό κόστος. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη οι αιώνιοι φοιτητές πρέπει να διαγράφονται γιατί κοστίζουν στο πανεπιστήμιο! Στην πραγματικότητα όμως αυτό που κρύβουν οι υπέρμαχοι αυτής της άποψηςείναι ότι το μόνο κόστος που παράγουν οι αιώνιοι είναι μια κόλλα αναφοράς στην εξεταστική αφού ούτως ή άλλως οι φοιτητικές παροχές (πάσο, στέγαση, σίτιση, συγγράμματα) σταματούν στα ν+2 χρόνια δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τους όρους φοίτησης.Ένα επιχείρημα που φαίνεται να κυριαρχεί πλέον είναι αυτό της υποβάθμισης των σχολών. Ότι δηλαδή η ύπαρξη μεγάλου αριθμού αιώνιων φοιτητών πλήττει την αξιοπιστία των σχολών καθώς αυτές γεμίζουν με «τεμπέληδες» που  δεν ενδιαφέρονται για την σχολή τους.
…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ.
Εμβαθύνοντας στο τι σημαίνει να είναι υπό διακύβευση το δικαίωμα στη φοίτηση, καταλαβαίνει κανείς τον απώτερο σκοπό των διαγραφών, ο οποίος είναι να πειθαρχήσουν και να τρομοκρατήσουν τη φοιτητιώσα νεολαία, ξεκαθαρίζοντάς μας πως δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για το παρόν και το μέλλον γιατί άμα επιλέξουμε να αγωνιστούμε θα έχουμε συνέπειες στις σπουδές και θα απειλούμαστε με διαγραφή! Ταυτόχρονα η πειθάρχηση των μικρότερων ετών, που έρχεται με τους εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφή στις 3+3 αποτυχίες σε ένα μάθημα,εφαρμογή του ν+2 κτλ) και επιβάλλει γρήγορη λήψη του πτυχίου  θα τους στρέψει ενάντια στους μεγαλύτερους. Σε συνδυασμό με τη διάσπαση των πτυχίων ως βασική πτυχή των εσωτερικών κανονισμών διαμορφώνεται και το νέο πολυδιασπασμένο και ημικαταρτισμένο εργατικό δυναμικό χωρίς κανένα δικαίωμα συλλογικής διεκδίκησης παρά ατομικής διαπραγμάτευσης με τον εκάστοτε εργοδότη. Έτσι, διαμορφώνεται ο ανταγωνιστικός και άβουλος φοιτητής του σήμερα που θα εναρμονιστεί με τις βλέψεις για τον εργαζόμενο-ή άνεργο- του αύριο, δηλαδή ενός αποφοίτου, πλήρως πειθήνιου και εξειδικευμένου, χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση και εργασιακή προοπτική, έρμαιο στις εκάστοτε επιταγές της αγοράς.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την βίαιη κατάργηση των φοιτητικών παροχών και τη διάλυση της φοιτητικής μέριμνας (ιδιωτικοποίηση της λέσχης, διώξιμο πολλών φοιτητών από τις εστίες, κατάργηση συγγραμμάτων) ολοένα και περισσότεροι φοιτητές αναγκάζονται να επισπεύσουν τις σπουδές τους ή να εργαστούν για να τα βγάλουν πέρα στα πλαίσια της γενικότερης οικονομικής κρίσης. Ως αποτέλεσμα για ολοένα και περισσότεροι φοιτητές οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών είτε θα δυσχεραίνονται οι όροι φοίτησής τους είτε θα αποκλείονται από την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Οι διαγραφές έρχονται να περάσουν μετά από μία μακρά περίοδο εξωτερικών αξιολογήσεων οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο μοχλό πίεσης για την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Η αναλογίαφοιτητών-καθηγητών-εργαζομένων, ο δείκτης εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και ο κατά το δυνατόν μικρότερος μέσος όρος αποφοίτησης αποτελούν δείκτες που επηρεάζουν την κρατική χρηματοδότηση και αναλόγως την κατεύθυνση του ρόλου των αποφοίτων της κάθε σχολής την προσέλκυση ιδιωτικών συμφερόντων. 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!

Σε αυτή την μεθοδευμένη προσπάθεια λοιπόν, οφείλουμε να σηκώσουμε το γάντι και να απαντήσουμε συλλογικά, με βάση τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας. Καλούμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως να εναντιωθούμε με κάθε τρόπο στο μέτρο των διαγραφών, όχι μόνο με όρους αλληλεγγύης σε αυτούς που απειλούνται με διαγραφή τον Ιούνιο, αλλά υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα μας απέναντι στο μέλλον του ασφυκτικού ΑΠΘ-κολλεγίου που ετοιμάζουν.  Μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τις συλλογικές διαδικασίες και διεκδικήσεις μας καλούμαστε ενιαία και δυναμικά να υψώσουμε εκείνο το απόρθητο τείχος, στο οποίο θα προσκρούσει κάθε σκέψη για διαγραφή, εσωτερικούς κανονισμούς και οργανισμούς, κάθε σκέψη για προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, κάθε σκέψη για προχώρημα της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που διαγράφει τη γενιά μας.
Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και η εργασιακή μας προοπτική δε διαγράφονται.
ΕΑΑΚ_ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

για το πολυνομοσχεδιο που ψηφιστηκε στη Βουλη στις 30/03

ΠΕΡΑΣΕ!!! ....

Τα μέτρα που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα, με αποκορύφωμα τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή την Κυριακή 30/03, δεν έχουν τέλος: νέα μείωση του κατώτερου μισθού για το 2017, αλλαγή νομοθετικού πλαισίου για τις απεργίες, απελευθέρωση του εργοδοτικού lock-out, 15.000 απολύσεις στο δημόσιο μέσα στο 2014 και νέα μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. Στο στόχαστρο της «ανάπτυξης» που περιγράφουν κυβέρνηση και ΕΕ μπαίνει μια σειρά επαγγελμάτων ακόμη και αυτό του μηχανικού.

Συγκεκριμένα ο νόμος 4663/1930 με τον οποίο οριζόταν ποιος ασκεί το επάγγελμα του Μηχανικού στη χώρα μας τα τελευταία 84 χρόνια, αποτελεί πλέον παρελθόν καθώς το πολυνομοσχέδιο έφερε αλλαγές στο επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού, του Αρχιτέκτονα και του Τοπογράφου Μηχανικού. Αναφέρεται ότι το επάγγελμα των παραπάνω κλάδων μπορούν πλέον να το ασκούν όσοι έχουν πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης δηλαδή και οι απόφοιτοι των ΤΕΙ.

.... από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας!

Ήδη οι μεγαλύτεροι από εμάς θυμούνται μια συζήτηση που είχε ανοίξει 3 χρόνια πριν όσον αφορά την ισοτίμηση  των πτυχίων των αποφοίτων ΑΕΙ, ΤΕΙ. Πρόκειται δηλαδή για μια χρόνια κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό όμως που δεν μας λένε είναι ότι πρόκειται για μία εξίσωση των πτυχίων προς τα «κάτω» : αντί τα πτυχία των ΤΕΙ να αναβαθμιστούν συμβαίνει το αντίστροφο.

Επί της ουσίας αυτό οδηγεί σε δύο πράγματα: 1) τη διάσπαση του κύκλου σπουδών σε bachelor και master (γεγονός που περιλαμβάνεται και στο νέο Εσωτερικό Κανονισμό), με το bachelor να ανστιστοιχεί στον τίτλο σπουδών των ΤΕΙ και 2) ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία ιδιωτικών κολλεγίων που θα παρέχουν τίτλους σπουδών ισάξιους με αυτούς των ΑΕΙ.

Αυτό προωθεί τον κατακερματισμό του γνωστικού αντικειμένου και κατ’ επέκταση του πτυχίου και τη δημιουργία εργαζομένων διαφορετικών ταχυτήτων, οι οποίοι ατομικά θα διαπραγματεύονται απευθείας με τον εργοδότη τους για τις εργασιακές συνθήκες, καθώς δεν θα τους κατοχυρώνονται συλλογικά επαγγελματικά δικαιώματα.

Διαγράφουμε αυτούς που μας διαγράφουν από το χάρτη!

Στη διάλυση της φοιτητικής μας καθημερινότητας και της εργασιακής μας προοπτικής, αντιτάσσουμε το δρόμο του αγώνα. Είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ να επιστρέψουμε στις συλλογικές μας διαδικασίες, να δυναμώσουμε τη φωνή του συλλόγου και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν:

·   εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρέαν – καμία σκέψη για ιδιωτικά κολλέγια

·   ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά

·   πτυχία ως μόνη προϋπόθεση για επαγγελματική αποκατάσταση

·   μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές

Οι ψίθυροι των αμφιθεάτρων να γίνουν φωνή ανατροπής!!

Χ.ΑΡ.Τ.Α.  -  Ε.Α.Α.Κ.

 

Λίγα λόγια για το πτυχίο και την εργασιακή προοπτική…

Έχουμε πλέον φτάσει στις αρχές του Μαρτίου, στο πέρας της εξεταστικής με τον καθένα από μας να μετρά τα περασμένα και μη μαθήματα κάνοντας έναν μίνι απολογισμό του προηγούμενου εξαμήνου, σχεδιάζοντας το επόμενο, περιμένοντας παράλληλα αποτελέσματα και βαθμούς. «Δεν έχει σημασία η ενδεχόμενη αγωνία και το άγχος, ή και η πολλές φορές μεγάλη πίεση ειδικά στα μεγαλύτερα έτη, αρκεί το σακούλι να γέμισε με περισσότερα περασμένα μαθήματα και η λίστα των χρωστούμενων να έχει συρρικνωθεί», σκέφτονται πολλοί. Αναμενόμενο, εξάλλου, σε μια εποχή που οι συνέπειες τις κρίσης, δημιουργούν παραπάνω λόγους για επίσπευση των σπουδών και επομένως πιο αποτελεσματικές εξεταστικές. Φτάνοντας ωστόσο σε αυτή την περίοδο ίσως μας δίνεται η δυνατότητα, να κοιτάξουμε κατάματα τι συμβαίνει με το πολυπόθητο αποτέλεσμα των παραπάνω κόπων - το ΠΤΥΧΙΟ -τι αλλαγές  δρομολογούνται σε σχέση με αυτό, αλλά και σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας μετά από αυτό…
Οι αλλαγές…
Μέχρις στιγμής, ο τρόπος για να πάρει κανείς το πτυχίο του είναι πάνω κάτω γνωστός και απλός : η επιτυχημένη εξέταση σε έναν αριθμό μαθημάτων που ορίζονται από το πρόγραμμα σπουδών. Πέρα από τις αλλαγές που αναφέρονται κυρίως στους όρους  και τους ρυθμούς των σπουδών και των εξεταστικών (αύξηση όγκου εργασιών, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, πρόοδοι, αλυσίδες κ.τ.λ.) αξίζει κανείς να παρατηρήσει υπαρκτές αλλά και αναμενόμενες πιο πρακτικές αλλαγές που θα ισχύσουν με την επερχόμενη σύνταξη και εφαρμογή του Νέου Εσωτερικού Κανονισμού.
Μια σημαντική τομή σε αυτό το πεδίο, είναι η προσπάθεια το κάθε έτος της σχολής να μην ορίζεται με αριθμό μαθημάτων αλλά με βάση τις πιστωτικές μονάδες. Αυτό από τη μια μπορεί να οδηγήσει σε μαθήματα βαρύτητας και μη στην περίπτωση που κάθε μάθημα έχει διαφορετικό αριθμό πιστωτικών μονάδων (Π.Μ.), καθώς και σε περιορισμούς-«φίλτρα» ανά έτος αν για να περάσεις στο επόμενο απαιτείται η συγκέντρωση συγκεκριμένου αριθμού Π.Μ.
Ίσως όμως η μεγαλύτερη αλλαγή που συνδέεται άμεσα με τα πτυχία μας, αφορά την δυνατότητα που θα δίνεται για κινητικότητα των φοιτητών ανάμεσα σε προγράμματα σπουδών διαφορετικών τμημάτων με προσωπική λίστα μαθημάτων που θα εξατομικεύει το πτυχίο και θα το μετατρέπει σε «ατομικό φάκελο προσόντων» που θα εμπεριέχει μαθήματα και πιστωτικές μονάδες, χωρίς καμιά ενιαιότητα και επομένως χωρίς δυνατότητα για συλλογική κατοχύρωση των αποφοίτων.
Και …μετά το πτυχίο 12 μήνες επισήμως σκλάβοι (αν όχι άνεργοι)!
Και όμως θα περίμενε κανείς μετά από ένα διάστημα  διαβάσματος, εξεταστικών περιορισμών, οικονομικών δυσκολιών με βάση την χαντακωμένη χρηματοδότηση της μέριμνας και άγχους «για να τελειώσω στα 5 χρόνια», «για να μη με διαγράψουν» κ.α. κάτι να εξασφαλίζεται τουλάχιστον ως προς το κομμάτι της επαγγελματικής προοπτικής και κατοχύρωσης. Πέρα από τα εξωφρενικά ποσοστά ανεργίας ειδικά στους νέους και τις συνθήκες εργασίας που κατά κύριο λόγο χαρακτηρίζονται από την ανασφάλεια και την ελαστικότητα, έχει αξία να ρίξουμε μια ματιά και σε ένα νέο δεδομένο…
Πριν από λίγες μέρες το μεγαλύτερο ερευνητικό ίδρυμα για την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα , το οποίο –σημειωτέον- τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, πρότεινε την κατάργηση του κατώτατου μισθού για έναν χρόνο στους νέους από 15 έως 29 ετών!! Το όνομα αυτού ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Επιστημών). Και η πρόταση αυτή έρχεται, σύμφωνα με τους εμπνευστές της, να καταπολεμήσει (!) την ανεργία, την οποία έχουν οι ίδιοι εκτινάξει στο 64% στη νεολαία και στο 30% για το σύνολο των εργαζομένων.
Καθόλου βέβαια δεν μας ξαφνιάζει η πρόταση που προωθήθηκε από το ΚΕΠΕ. Η κυβέρνηση δεν χάνει ευκαιρία τα τελευταία δύο χρόνια είτε μέσω των εκπρόσωπων της είτε μέσω των οργάνων της να αποδεικνύει ότι η χυδαιότητα της δεν έχει πάτο. Σε μια νεολαία που αν όχι εξ ολοκλήρου, στη συντριπτική της πλειοψηφία εργάζεται ανασφάλιστη , μετά ελάχιστων αποδοχών και με ελαστικά ωράρια δεν διστάζει να προτείνει την ολοκληρωτική κατάργηση των κατώτατων μισθών. Η κυβέρνηση μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι οι νέοι δεν είναι είλωτες, ούτε εργάζονται για να «κάνουν το κέφι τους». Τα περισσότερα νοικοκυριά στην Ελλάδα του 2014 είναι υπερχρεωμένα, ο μέσος έλληνας φοιτητής αναγκάζεται για να εξασφαλίζει τα προς το ζην να εργάζεται και να σπουδάζει παράλληλα, να φοιτά σε ένα πανεπιστήμιο που το μόνο που του εξασφαλίζει είναι ένα πτυχίο κουρελόχαρτο και που να ελπίζει σε ένα μέλλον συνεχούς επανειδίκευσης και – στην καλύτερη περίπτωση- μετανάστευσης .
Η Νεολαία δεν χωρά στο μέλλον που της ετοιμάζουν!
Είναι προφανές ότι για όλα τα παραπάνω-τόσο σε σχέση με τις αλλαγές στα πτυχία όσο και σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας- τίποτα δεν γίνεται αυθόρμητα και χωρίς σχεδιασμό. Στόχος είναι να διαμορφωθούν νέοι εργαζόμενοι πειθήνιοι και ευέλικτοι χωρίς συλλογική κατοχύρωση, οι οποίοι υπό την πίεση της επιβίωσης θα δέχονται δουλικά κάθε αύξηση του ωραρίου τους, κάθε μείωση του μισθού τους και σε τελική ανάλυση, την κατάργηση κάθε εργασιακού τους δικαιώματος.
Με αυτά στο μυαλό μας, και κυρίαρχα με την προοπτική της ανεργίας, της μετανάστευσης και της διάλυσης της αξιοπρεπούς εργασίας να …ανοίγονται μπροστά μας είναι χρέος μας απ’ τη μια να δώσουμε μαζικά τη μάχη απέναντι στον Νέο Εσωτερικό Κανονισμό όποτε και αν έρθει αυτός μιας και «μεταλλάσει» τα πτυχία και αλλοιώνει σχεδόν κάθε δεδομένο των σπουδών μας. Από την άλλη, σε έναν πραγματικό απολογισμό όχι μόνο της εξεταστικής, αλλά συνολικότερα της προοπτικής μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, αποτελεί χρέος της γενιάς μας να ισχυροποιήσει την προσπάθεια για να μη διαγραφεί από το χάρτη, να χαράξει μια άλλη πραγματική προοπτική για αξιοπρεπείς όρους εργασίας και διαβίωσης, να γίνει ο σπασμένος κρίκος στους κανονισμούς και τα μέτρα τους!

                                  Θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία,
                                    κάτω τα χέρια απ’ τα πτυχία.


                                                                                          Χ.ΑΡ.Τ.Α.   -  Ε.Α.Α.Κ.