Κάνω Comeback……

Κάνω Comeback…… [1]

Το προηγούμενο διάστημα σημαδεύτηκε αναμφίβολα απο την πτώση της συγκυβέρνησης ΝΔ ΠΑΣΟΚ και την διενέργεια πρόωρων εκλογών. Μετά απο 5 χρόνια μνημονίου και ΔΝΤ οι πολιτικοί σχηματισμοί που εγγυήθηκαν την εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας καταρρεουν υπο το βάρος των κοινωνικών αγώνων και της λαϊκής αγανάκτισης. Η πρώην κυβέρνηση αδυνατόντας να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις της προς τους δανειστές οδήγησε την χώρα σε εκλογές. Αιτία αυτής της αδυναμίας ήταν οι αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν σε μια σειρά απο κοινωνικά μέτωπα όπως οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικιας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ), η αξιολόγηση και οι απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα καθώς και οι μεταρυθμίσεις στα Πανεπιστήμια.

Σημαντικό κομμάτι αυτής της μάχης υπήρξε και ο αγώνας που έδωσαν οι φοιτητικοί σύλλογοι το προηγούμενο διάστημα απέναντι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Οι διαγραφές φοιτητών, οι Νέοι Οργανισμοί, τα νέα εντατικοποιημένα προγράμματα σπουδών, οι νέες αντιδραστικές διοικήσεις των πανεπιστήμιων και τα συμβούλια ιδρύματος καθώς και οι απολύσεις-διαθεσιμότητες στους διοικητικούς υπαλλήλους, βρήκαν τη πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας να βγαίνει στο δρόμο και να μπλοκάρει στη πράξη την εφαρμογή όλων των παραπάνω ανατρέποντας τελικά την ίδια τη κυβέρνηση που επέλεξε να τα προωθήσει.

Όλα αυτά τα χρόνια προώθησης αντιλαϊκών νομοσχεδίων και πολιτικών, αναπτύχθηκαν τρεις λογικές εντός του Ελληνικού Πανεπιστημίου.

1.    «Ό,τι και να κάνουμε, νόμοι είναι και θα εφαρμοστούν»

Μια λογική που υιοθετήθηκε από το μεγαλύτερο μέρος των καθηγητών και η οποία συχνά έκρυβε είτε τη συμφωνία με πτυχές της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής είτε την παθητική αποδοχή της. Η λογική αυτή τελικά οδηγεί στην ηττοπάθεια και στην αποπολιτικοποίηση των φοιτητών ενώ δέχεται άκριτα το γεγονός ότι μία κυβέρνηση, ένας υπουργός ή ένας νόμος μπορεί να ορίζει αυθαίρετα κι ενάντια στα συμφέροντά μας τους όρους με τους οποίους θα σπουδάζουμε και θα ζούμε.

2.    «Οι νόμοι έχουν ως στόχο την αναβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων»

Η λογική αυτή έχει ως κύριο εκφραστή τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ η οποία εγγυάται και προωθεί εδώ και χρόνια το σύνολο όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων που στόχο έχουν την πλήρη υποβάθμιση και διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστήμιου. Όνειρό της είναι ένα πανεπιστήμιο ιδιωτικής  χρηματοδότησης, χωρίς επαρκή αριθμό εργαζομένων, που θα δίνει διασπασμένα πτυχία, με απονεκρωμένες τις διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων.

3.    «Οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να κερδίζουν στο σήμερα»

Οι καταλήψεις ενάντια στους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, τα κινήματα πλατειών, οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, η απεργία των διοικητικών στα Πανεπιστήμια, οι μαζικές παραστάσεις των φοιτητών σε Τμήματα και Συγκλήτους, ο αγώνας κατά των διαγραφών και των Συμβουλίων Ιδρύματος, αποτελούν παραδείγματα μαζικών συλλογικών αγώνων που αναπτύχθηκαν αυτά τα χρόνια με αποτέλεσμα να μην έχει εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό αυτή η πολιτική.

Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι χωρίς μαζικούς, συλλογικούς αγώνες, χωρίς ισχυρούς φοιτητικούς συλλόγους με μαζικές γενικές συνελεύσεις, χωρίς συντονισμό όλων των πληττόμενων κομματιών της Εκπαίδευσης και της Εργασίας,  η πραγματικότητα εντός του Ελληνικού Πανεπιστημίου θα ήταν τελείως διαφορετική. Θα περιλάμβανε διασπασμένα, απαξιωμένα πτυχία, διαγραφές, προγράμματα σπουδών στη κατεύθυνση της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης με αλυσίδες μαθημάτων, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις κ.α, συρικνωμένη φοιτητική μέριμνα καθώς και ανενεργό φοιτητικό συνδικαλισμό.

Στις εκλογές του Γενάρη, εκλέχτηκε μία κυβέρνηση η οποία υιοθέτησε στο πρόγραμμά της το μεγαλύτερο μέρος των διεκδικήσεων και αιτημάτων του Φοιτητικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Κατ’ επέκταση από πλευράς των Φοιτητικών Συλλόγων, βλέπουμε τη δυνατότητα περαιτέρω διεκδικήσεων στη κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων μας. Εμείς δε δίνουμε περίοδο χάριτος! Θα συνεχίσουμε μαχητικά να διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο το οποίο να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των φοιτητών, των εργαζομένων και ολόκληρης της κοινωνίας. Τώρα είναι η ώρα ενάντια σε λογικές ανάθεσης και με διεκδικητικούς φοιτητικούς συλλόγους και μαζικές γενικές συνελεύσεις, να συνεχίσουμε να παλεύουμε, μέχρι τη νίκη, για:

·      Άμεση απόσυρση των αντιεκπαιδευτικών νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και της μνημονιακής πολιτικής στην Ανώτατη Εκπαίδευση

·         Δουλειά για όλους, ζωή με αξιοπρέπεια

·         Πραγματικά Δημόσιο, Δημοκρατικό και Δωρεάν Πανεπιστήμιο

Χ.ΑΡ.Τ.Α.  

 

Ε.Α.Α.Κ.

---

[1] τίτλος άσχετος με το κείμενο (παρότι πιασάρικος), αλλά μετά από τόσο καιρό απουσίας θεωρήσαμε ότι ταιριάζει

Κείμενο Χ.ΑΡ.Τ.Α - Ε.Α.Α.Κ για τους πρωτοετείς φοιτητές 2014

Κείμενο Χ.ΑΡ.Τ.Α -Ε.Α.Α.Κ για τους πρωτοετείς φοιτητές 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΣΤΙΣ 28/05

Στη βάση των αποφάσεων των φοιτητικών μας συλλόγων που εναντιώνονται στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και πιο συγκεκριμένα μέσα από την τωρινή νομοθετική προσπάθεια του Υπουργείου για εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου μέσω της συγκρότησης, της κατάθεσης και ψήφισης του Οργανισμού, πραγματοποιήσαμε μαζική παράσταση στη Σύγκλητο.

Αυτός ο κατάπτυστος Οργανισμός που επιχειρούν να περάσουν θα συντελέσει στη διάσπαση των πτυχίων μας, τις διαγραφές φοιτητών, το τσάκισμα της φοιτητικής μέριμνας, τις πειθαρχικές διώξεις και εναρμονίζεται με τα πορίσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων προωθώντας αυταρχικές οικονομικές και διοικητικές τομές. Παράλληλα, όσον αφορά τους εργαζομένους έρχεται να εμπεδώσει ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ ταυτόχρονα οδηγεί σε νέο κύμα απολύσεων – διαθεσιμοτήτων (βλ. προτεινόμενο σχέδιο Οργανισμού που προβλέπει 1 διοικητικό προς 500 φοιτητές) και καλύπτει τις «τρύπες» που δημιουργούνται με εργολαβίες. Εν τέλει αν δει κανείς το «σχέδιο Οργανισμού» που πρότειναν Πρύτανης και Υπουργείο σε καμία περίπτωση δε διασφάλιζε τις θέσεις των διοικητικών, ενώ αντίθετα τους έθεσε τον εκβιασμό «Οργανισμός ή χάος» προκειμένου να τους στρέψει ενάντια στους φοιτητές.

Εμείς από την πλευρά μας, προσπαθήσαμε να διασφαλίσουμε ότι κανένας διοικητικός δεν θα απολυθεί κι ότι δε θα περάσει ο Οργανισμός. Τελικά, ο ίδιος ο Μυλόπουλος ήταν αυτός που διέλυσε τη διαδικασία με γελοία προσχήματα ώστε να πολώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση μεταξύ φοιτητών – διοικητικών και να φανεί στο Υπουργείο ως ο μόνος εγγυητής της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ως σύλλογοι συνεχίζουμε να παλεύουμε για τη διασφάλιση των συμφερόντων μας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και συνολικότερα του δημοσίου και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Ε.Α.Α.Κ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΑΡΤΑ-ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 7 ΜΑΪΟΥ 2014

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Περί διαγραφών… Μύθοι και αλήθειες

Σε όλες τις αναδιαρθρώσεις που έγινε απόπειρα να εφαρμοστούν  στην εκπαίδευση ένα πράγμα παρέμενε κυρίαρχο αίτημα. Οι διαγραφές φοιτητών. Σήμερα πιο επιτακτικά από ποτέ το Υπουργείο, αφού ανακοίνωσε την εμφάνιση των εσωτερικών κανονισμών και στα πλαίσια “εξυγίανσης” της εκπαίδευσης ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εκπαιδευτικών και 1.000 διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, θέλει να προχωρήσει επιθετικά και τελεσίδικα στην διαγραφή 180.000 φοιτητών από το ελληνικό πανεπιστήμιο , επί της ουσίας δηλαδή του μισού φοιτητικού σώματος από το σύνολο των ΑΕΙ. Πιο συγκεκριμένα, οι διαγραφές σε πρώτη φάση θα αφορούν όσους φοιτητές εισήχθησαν στις σχολές τους από το 2006 και πριν και οι μικρότεροι θα διαγράφονται με βάση το ν+2 (και όχι μόνο)...
ΟΙ ΜΥΘΟΙ…
Από τα πιο γνωστά και προβεβλημένα επιχειρήματα υπέρ των διαγραφών, όπως προβάλλονται από το Υπουργείο και τα κυβερνοκρατούμενα ΜΜΕ, είναι το χρηματικό κόστος. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη οι αιώνιοι φοιτητές πρέπει να διαγράφονται γιατί κοστίζουν στο πανεπιστήμιο! Στην πραγματικότητα όμως αυτό που κρύβουν οι υπέρμαχοι αυτής της άποψηςείναι ότι το μόνο κόστος που παράγουν οι αιώνιοι είναι μια κόλλα αναφοράς στην εξεταστική αφού ούτως ή άλλως οι φοιτητικές παροχές (πάσο, στέγαση, σίτιση, συγγράμματα) σταματούν στα ν+2 χρόνια δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τους όρους φοίτησης.Ένα επιχείρημα που φαίνεται να κυριαρχεί πλέον είναι αυτό της υποβάθμισης των σχολών. Ότι δηλαδή η ύπαρξη μεγάλου αριθμού αιώνιων φοιτητών πλήττει την αξιοπιστία των σχολών καθώς αυτές γεμίζουν με «τεμπέληδες» που  δεν ενδιαφέρονται για την σχολή τους.
…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ.
Εμβαθύνοντας στο τι σημαίνει να είναι υπό διακύβευση το δικαίωμα στη φοίτηση, καταλαβαίνει κανείς τον απώτερο σκοπό των διαγραφών, ο οποίος είναι να πειθαρχήσουν και να τρομοκρατήσουν τη φοιτητιώσα νεολαία, ξεκαθαρίζοντάς μας πως δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για το παρόν και το μέλλον γιατί άμα επιλέξουμε να αγωνιστούμε θα έχουμε συνέπειες στις σπουδές και θα απειλούμαστε με διαγραφή! Ταυτόχρονα η πειθάρχηση των μικρότερων ετών, που έρχεται με τους εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφή στις 3+3 αποτυχίες σε ένα μάθημα,εφαρμογή του ν+2 κτλ) και επιβάλλει γρήγορη λήψη του πτυχίου  θα τους στρέψει ενάντια στους μεγαλύτερους. Σε συνδυασμό με τη διάσπαση των πτυχίων ως βασική πτυχή των εσωτερικών κανονισμών διαμορφώνεται και το νέο πολυδιασπασμένο και ημικαταρτισμένο εργατικό δυναμικό χωρίς κανένα δικαίωμα συλλογικής διεκδίκησης παρά ατομικής διαπραγμάτευσης με τον εκάστοτε εργοδότη. Έτσι, διαμορφώνεται ο ανταγωνιστικός και άβουλος φοιτητής του σήμερα που θα εναρμονιστεί με τις βλέψεις για τον εργαζόμενο-ή άνεργο- του αύριο, δηλαδή ενός αποφοίτου, πλήρως πειθήνιου και εξειδικευμένου, χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση και εργασιακή προοπτική, έρμαιο στις εκάστοτε επιταγές της αγοράς.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την βίαιη κατάργηση των φοιτητικών παροχών και τη διάλυση της φοιτητικής μέριμνας (ιδιωτικοποίηση της λέσχης, διώξιμο πολλών φοιτητών από τις εστίες, κατάργηση συγγραμμάτων) ολοένα και περισσότεροι φοιτητές αναγκάζονται να επισπεύσουν τις σπουδές τους ή να εργαστούν για να τα βγάλουν πέρα στα πλαίσια της γενικότερης οικονομικής κρίσης. Ως αποτέλεσμα για ολοένα και περισσότεροι φοιτητές οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών είτε θα δυσχεραίνονται οι όροι φοίτησής τους είτε θα αποκλείονται από την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Οι διαγραφές έρχονται να περάσουν μετά από μία μακρά περίοδο εξωτερικών αξιολογήσεων οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο μοχλό πίεσης για την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Η αναλογίαφοιτητών-καθηγητών-εργαζομένων, ο δείκτης εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και ο κατά το δυνατόν μικρότερος μέσος όρος αποφοίτησης αποτελούν δείκτες που επηρεάζουν την κρατική χρηματοδότηση και αναλόγως την κατεύθυνση του ρόλου των αποφοίτων της κάθε σχολής την προσέλκυση ιδιωτικών συμφερόντων. 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!

Σε αυτή την μεθοδευμένη προσπάθεια λοιπόν, οφείλουμε να σηκώσουμε το γάντι και να απαντήσουμε συλλογικά, με βάση τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας. Καλούμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως να εναντιωθούμε με κάθε τρόπο στο μέτρο των διαγραφών, όχι μόνο με όρους αλληλεγγύης σε αυτούς που απειλούνται με διαγραφή τον Ιούνιο, αλλά υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα μας απέναντι στο μέλλον του ασφυκτικού ΑΠΘ-κολλεγίου που ετοιμάζουν.  Μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τις συλλογικές διαδικασίες και διεκδικήσεις μας καλούμαστε ενιαία και δυναμικά να υψώσουμε εκείνο το απόρθητο τείχος, στο οποίο θα προσκρούσει κάθε σκέψη για διαγραφή, εσωτερικούς κανονισμούς και οργανισμούς, κάθε σκέψη για προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, κάθε σκέψη για προχώρημα της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που διαγράφει τη γενιά μας.
Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και η εργασιακή μας προοπτική δε διαγράφονται.
ΕΑΑΚ_ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

για το πολυνομοσχεδιο που ψηφιστηκε στη Βουλη στις 30/03

ΠΕΡΑΣΕ!!! ....

Τα μέτρα που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα, με αποκορύφωμα τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή την Κυριακή 30/03, δεν έχουν τέλος: νέα μείωση του κατώτερου μισθού για το 2017, αλλαγή νομοθετικού πλαισίου για τις απεργίες, απελευθέρωση του εργοδοτικού lock-out, 15.000 απολύσεις στο δημόσιο μέσα στο 2014 και νέα μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. Στο στόχαστρο της «ανάπτυξης» που περιγράφουν κυβέρνηση και ΕΕ μπαίνει μια σειρά επαγγελμάτων ακόμη και αυτό του μηχανικού.

Συγκεκριμένα ο νόμος 4663/1930 με τον οποίο οριζόταν ποιος ασκεί το επάγγελμα του Μηχανικού στη χώρα μας τα τελευταία 84 χρόνια, αποτελεί πλέον παρελθόν καθώς το πολυνομοσχέδιο έφερε αλλαγές στο επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού, του Αρχιτέκτονα και του Τοπογράφου Μηχανικού. Αναφέρεται ότι το επάγγελμα των παραπάνω κλάδων μπορούν πλέον να το ασκούν όσοι έχουν πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης δηλαδή και οι απόφοιτοι των ΤΕΙ.

.... από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας!

Ήδη οι μεγαλύτεροι από εμάς θυμούνται μια συζήτηση που είχε ανοίξει 3 χρόνια πριν όσον αφορά την ισοτίμηση  των πτυχίων των αποφοίτων ΑΕΙ, ΤΕΙ. Πρόκειται δηλαδή για μια χρόνια κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό όμως που δεν μας λένε είναι ότι πρόκειται για μία εξίσωση των πτυχίων προς τα «κάτω» : αντί τα πτυχία των ΤΕΙ να αναβαθμιστούν συμβαίνει το αντίστροφο.

Επί της ουσίας αυτό οδηγεί σε δύο πράγματα: 1) τη διάσπαση του κύκλου σπουδών σε bachelor και master (γεγονός που περιλαμβάνεται και στο νέο Εσωτερικό Κανονισμό), με το bachelor να ανστιστοιχεί στον τίτλο σπουδών των ΤΕΙ και 2) ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία ιδιωτικών κολλεγίων που θα παρέχουν τίτλους σπουδών ισάξιους με αυτούς των ΑΕΙ.

Αυτό προωθεί τον κατακερματισμό του γνωστικού αντικειμένου και κατ’ επέκταση του πτυχίου και τη δημιουργία εργαζομένων διαφορετικών ταχυτήτων, οι οποίοι ατομικά θα διαπραγματεύονται απευθείας με τον εργοδότη τους για τις εργασιακές συνθήκες, καθώς δεν θα τους κατοχυρώνονται συλλογικά επαγγελματικά δικαιώματα.

Διαγράφουμε αυτούς που μας διαγράφουν από το χάρτη!

Στη διάλυση της φοιτητικής μας καθημερινότητας και της εργασιακής μας προοπτικής, αντιτάσσουμε το δρόμο του αγώνα. Είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ να επιστρέψουμε στις συλλογικές μας διαδικασίες, να δυναμώσουμε τη φωνή του συλλόγου και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν:

·   εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρέαν – καμία σκέψη για ιδιωτικά κολλέγια

·   ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά

·   πτυχία ως μόνη προϋπόθεση για επαγγελματική αποκατάσταση

·   μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές

Οι ψίθυροι των αμφιθεάτρων να γίνουν φωνή ανατροπής!!

Χ.ΑΡ.Τ.Α.  -  Ε.Α.Α.Κ.