ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΑΡΤΑ-ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 7 ΜΑΪΟΥ 2014

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Περί διαγραφών… Μύθοι και αλήθειες

Σε όλες τις αναδιαρθρώσεις που έγινε απόπειρα να εφαρμοστούν  στην εκπαίδευση ένα πράγμα παρέμενε κυρίαρχο αίτημα. Οι διαγραφές φοιτητών. Σήμερα πιο επιτακτικά από ποτέ το Υπουργείο, αφού ανακοίνωσε την εμφάνιση των εσωτερικών κανονισμών και στα πλαίσια “εξυγίανσης” της εκπαίδευσης ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εκπαιδευτικών και 1.000 διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, θέλει να προχωρήσει επιθετικά και τελεσίδικα στην διαγραφή 180.000 φοιτητών από το ελληνικό πανεπιστήμιο , επί της ουσίας δηλαδή του μισού φοιτητικού σώματος από το σύνολο των ΑΕΙ. Πιο συγκεκριμένα, οι διαγραφές σε πρώτη φάση θα αφορούν όσους φοιτητές εισήχθησαν στις σχολές τους από το 2006 και πριν και οι μικρότεροι θα διαγράφονται με βάση το ν+2 (και όχι μόνο)...
ΟΙ ΜΥΘΟΙ…
Από τα πιο γνωστά και προβεβλημένα επιχειρήματα υπέρ των διαγραφών, όπως προβάλλονται από το Υπουργείο και τα κυβερνοκρατούμενα ΜΜΕ, είναι το χρηματικό κόστος. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη οι αιώνιοι φοιτητές πρέπει να διαγράφονται γιατί κοστίζουν στο πανεπιστήμιο! Στην πραγματικότητα όμως αυτό που κρύβουν οι υπέρμαχοι αυτής της άποψηςείναι ότι το μόνο κόστος που παράγουν οι αιώνιοι είναι μια κόλλα αναφοράς στην εξεταστική αφού ούτως ή άλλως οι φοιτητικές παροχές (πάσο, στέγαση, σίτιση, συγγράμματα) σταματούν στα ν+2 χρόνια δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τους όρους φοίτησης.Ένα επιχείρημα που φαίνεται να κυριαρχεί πλέον είναι αυτό της υποβάθμισης των σχολών. Ότι δηλαδή η ύπαρξη μεγάλου αριθμού αιώνιων φοιτητών πλήττει την αξιοπιστία των σχολών καθώς αυτές γεμίζουν με «τεμπέληδες» που  δεν ενδιαφέρονται για την σχολή τους.
…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ.
Εμβαθύνοντας στο τι σημαίνει να είναι υπό διακύβευση το δικαίωμα στη φοίτηση, καταλαβαίνει κανείς τον απώτερο σκοπό των διαγραφών, ο οποίος είναι να πειθαρχήσουν και να τρομοκρατήσουν τη φοιτητιώσα νεολαία, ξεκαθαρίζοντάς μας πως δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για το παρόν και το μέλλον γιατί άμα επιλέξουμε να αγωνιστούμε θα έχουμε συνέπειες στις σπουδές και θα απειλούμαστε με διαγραφή! Ταυτόχρονα η πειθάρχηση των μικρότερων ετών, που έρχεται με τους εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφή στις 3+3 αποτυχίες σε ένα μάθημα,εφαρμογή του ν+2 κτλ) και επιβάλλει γρήγορη λήψη του πτυχίου  θα τους στρέψει ενάντια στους μεγαλύτερους. Σε συνδυασμό με τη διάσπαση των πτυχίων ως βασική πτυχή των εσωτερικών κανονισμών διαμορφώνεται και το νέο πολυδιασπασμένο και ημικαταρτισμένο εργατικό δυναμικό χωρίς κανένα δικαίωμα συλλογικής διεκδίκησης παρά ατομικής διαπραγμάτευσης με τον εκάστοτε εργοδότη. Έτσι, διαμορφώνεται ο ανταγωνιστικός και άβουλος φοιτητής του σήμερα που θα εναρμονιστεί με τις βλέψεις για τον εργαζόμενο-ή άνεργο- του αύριο, δηλαδή ενός αποφοίτου, πλήρως πειθήνιου και εξειδικευμένου, χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση και εργασιακή προοπτική, έρμαιο στις εκάστοτε επιταγές της αγοράς.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την βίαιη κατάργηση των φοιτητικών παροχών και τη διάλυση της φοιτητικής μέριμνας (ιδιωτικοποίηση της λέσχης, διώξιμο πολλών φοιτητών από τις εστίες, κατάργηση συγγραμμάτων) ολοένα και περισσότεροι φοιτητές αναγκάζονται να επισπεύσουν τις σπουδές τους ή να εργαστούν για να τα βγάλουν πέρα στα πλαίσια της γενικότερης οικονομικής κρίσης. Ως αποτέλεσμα για ολοένα και περισσότεροι φοιτητές οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών είτε θα δυσχεραίνονται οι όροι φοίτησής τους είτε θα αποκλείονται από την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Οι διαγραφές έρχονται να περάσουν μετά από μία μακρά περίοδο εξωτερικών αξιολογήσεων οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο μοχλό πίεσης για την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Η αναλογίαφοιτητών-καθηγητών-εργαζομένων, ο δείκτης εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και ο κατά το δυνατόν μικρότερος μέσος όρος αποφοίτησης αποτελούν δείκτες που επηρεάζουν την κρατική χρηματοδότηση και αναλόγως την κατεύθυνση του ρόλου των αποφοίτων της κάθε σχολής την προσέλκυση ιδιωτικών συμφερόντων. 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!

Σε αυτή την μεθοδευμένη προσπάθεια λοιπόν, οφείλουμε να σηκώσουμε το γάντι και να απαντήσουμε συλλογικά, με βάση τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας. Καλούμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως να εναντιωθούμε με κάθε τρόπο στο μέτρο των διαγραφών, όχι μόνο με όρους αλληλεγγύης σε αυτούς που απειλούνται με διαγραφή τον Ιούνιο, αλλά υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα μας απέναντι στο μέλλον του ασφυκτικού ΑΠΘ-κολλεγίου που ετοιμάζουν.  Μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τις συλλογικές διαδικασίες και διεκδικήσεις μας καλούμαστε ενιαία και δυναμικά να υψώσουμε εκείνο το απόρθητο τείχος, στο οποίο θα προσκρούσει κάθε σκέψη για διαγραφή, εσωτερικούς κανονισμούς και οργανισμούς, κάθε σκέψη για προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, κάθε σκέψη για προχώρημα της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που διαγράφει τη γενιά μας.
Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και η εργασιακή μας προοπτική δε διαγράφονται.
ΕΑΑΚ_ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

για το πολυνομοσχεδιο που ψηφιστηκε στη Βουλη στις 30/03

ΠΕΡΑΣΕ!!! ....

Τα μέτρα που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα, με αποκορύφωμα τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή την Κυριακή 30/03, δεν έχουν τέλος: νέα μείωση του κατώτερου μισθού για το 2017, αλλαγή νομοθετικού πλαισίου για τις απεργίες, απελευθέρωση του εργοδοτικού lock-out, 15.000 απολύσεις στο δημόσιο μέσα στο 2014 και νέα μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. Στο στόχαστρο της «ανάπτυξης» που περιγράφουν κυβέρνηση και ΕΕ μπαίνει μια σειρά επαγγελμάτων ακόμη και αυτό του μηχανικού.

Συγκεκριμένα ο νόμος 4663/1930 με τον οποίο οριζόταν ποιος ασκεί το επάγγελμα του Μηχανικού στη χώρα μας τα τελευταία 84 χρόνια, αποτελεί πλέον παρελθόν καθώς το πολυνομοσχέδιο έφερε αλλαγές στο επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού, του Αρχιτέκτονα και του Τοπογράφου Μηχανικού. Αναφέρεται ότι το επάγγελμα των παραπάνω κλάδων μπορούν πλέον να το ασκούν όσοι έχουν πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης δηλαδή και οι απόφοιτοι των ΤΕΙ.

.... από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας!

Ήδη οι μεγαλύτεροι από εμάς θυμούνται μια συζήτηση που είχε ανοίξει 3 χρόνια πριν όσον αφορά την ισοτίμηση  των πτυχίων των αποφοίτων ΑΕΙ, ΤΕΙ. Πρόκειται δηλαδή για μια χρόνια κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό όμως που δεν μας λένε είναι ότι πρόκειται για μία εξίσωση των πτυχίων προς τα «κάτω» : αντί τα πτυχία των ΤΕΙ να αναβαθμιστούν συμβαίνει το αντίστροφο.

Επί της ουσίας αυτό οδηγεί σε δύο πράγματα: 1) τη διάσπαση του κύκλου σπουδών σε bachelor και master (γεγονός που περιλαμβάνεται και στο νέο Εσωτερικό Κανονισμό), με το bachelor να ανστιστοιχεί στον τίτλο σπουδών των ΤΕΙ και 2) ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία ιδιωτικών κολλεγίων που θα παρέχουν τίτλους σπουδών ισάξιους με αυτούς των ΑΕΙ.

Αυτό προωθεί τον κατακερματισμό του γνωστικού αντικειμένου και κατ’ επέκταση του πτυχίου και τη δημιουργία εργαζομένων διαφορετικών ταχυτήτων, οι οποίοι ατομικά θα διαπραγματεύονται απευθείας με τον εργοδότη τους για τις εργασιακές συνθήκες, καθώς δεν θα τους κατοχυρώνονται συλλογικά επαγγελματικά δικαιώματα.

Διαγράφουμε αυτούς που μας διαγράφουν από το χάρτη!

Στη διάλυση της φοιτητικής μας καθημερινότητας και της εργασιακής μας προοπτικής, αντιτάσσουμε το δρόμο του αγώνα. Είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ να επιστρέψουμε στις συλλογικές μας διαδικασίες, να δυναμώσουμε τη φωνή του συλλόγου και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν:

·   εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρέαν – καμία σκέψη για ιδιωτικά κολλέγια

·   ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά

·   πτυχία ως μόνη προϋπόθεση για επαγγελματική αποκατάσταση

·   μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές

Οι ψίθυροι των αμφιθεάτρων να γίνουν φωνή ανατροπής!!

Χ.ΑΡ.Τ.Α.  -  Ε.Α.Α.Κ.

 

Λίγα λόγια για το πτυχίο και την εργασιακή προοπτική…

Έχουμε πλέον φτάσει στις αρχές του Μαρτίου, στο πέρας της εξεταστικής με τον καθένα από μας να μετρά τα περασμένα και μη μαθήματα κάνοντας έναν μίνι απολογισμό του προηγούμενου εξαμήνου, σχεδιάζοντας το επόμενο, περιμένοντας παράλληλα αποτελέσματα και βαθμούς. «Δεν έχει σημασία η ενδεχόμενη αγωνία και το άγχος, ή και η πολλές φορές μεγάλη πίεση ειδικά στα μεγαλύτερα έτη, αρκεί το σακούλι να γέμισε με περισσότερα περασμένα μαθήματα και η λίστα των χρωστούμενων να έχει συρρικνωθεί», σκέφτονται πολλοί. Αναμενόμενο, εξάλλου, σε μια εποχή που οι συνέπειες τις κρίσης, δημιουργούν παραπάνω λόγους για επίσπευση των σπουδών και επομένως πιο αποτελεσματικές εξεταστικές. Φτάνοντας ωστόσο σε αυτή την περίοδο ίσως μας δίνεται η δυνατότητα, να κοιτάξουμε κατάματα τι συμβαίνει με το πολυπόθητο αποτέλεσμα των παραπάνω κόπων - το ΠΤΥΧΙΟ -τι αλλαγές  δρομολογούνται σε σχέση με αυτό, αλλά και σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας μετά από αυτό…
Οι αλλαγές…
Μέχρις στιγμής, ο τρόπος για να πάρει κανείς το πτυχίο του είναι πάνω κάτω γνωστός και απλός : η επιτυχημένη εξέταση σε έναν αριθμό μαθημάτων που ορίζονται από το πρόγραμμα σπουδών. Πέρα από τις αλλαγές που αναφέρονται κυρίως στους όρους  και τους ρυθμούς των σπουδών και των εξεταστικών (αύξηση όγκου εργασιών, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, πρόοδοι, αλυσίδες κ.τ.λ.) αξίζει κανείς να παρατηρήσει υπαρκτές αλλά και αναμενόμενες πιο πρακτικές αλλαγές που θα ισχύσουν με την επερχόμενη σύνταξη και εφαρμογή του Νέου Εσωτερικού Κανονισμού.
Μια σημαντική τομή σε αυτό το πεδίο, είναι η προσπάθεια το κάθε έτος της σχολής να μην ορίζεται με αριθμό μαθημάτων αλλά με βάση τις πιστωτικές μονάδες. Αυτό από τη μια μπορεί να οδηγήσει σε μαθήματα βαρύτητας και μη στην περίπτωση που κάθε μάθημα έχει διαφορετικό αριθμό πιστωτικών μονάδων (Π.Μ.), καθώς και σε περιορισμούς-«φίλτρα» ανά έτος αν για να περάσεις στο επόμενο απαιτείται η συγκέντρωση συγκεκριμένου αριθμού Π.Μ.
Ίσως όμως η μεγαλύτερη αλλαγή που συνδέεται άμεσα με τα πτυχία μας, αφορά την δυνατότητα που θα δίνεται για κινητικότητα των φοιτητών ανάμεσα σε προγράμματα σπουδών διαφορετικών τμημάτων με προσωπική λίστα μαθημάτων που θα εξατομικεύει το πτυχίο και θα το μετατρέπει σε «ατομικό φάκελο προσόντων» που θα εμπεριέχει μαθήματα και πιστωτικές μονάδες, χωρίς καμιά ενιαιότητα και επομένως χωρίς δυνατότητα για συλλογική κατοχύρωση των αποφοίτων.
Και …μετά το πτυχίο 12 μήνες επισήμως σκλάβοι (αν όχι άνεργοι)!
Και όμως θα περίμενε κανείς μετά από ένα διάστημα  διαβάσματος, εξεταστικών περιορισμών, οικονομικών δυσκολιών με βάση την χαντακωμένη χρηματοδότηση της μέριμνας και άγχους «για να τελειώσω στα 5 χρόνια», «για να μη με διαγράψουν» κ.α. κάτι να εξασφαλίζεται τουλάχιστον ως προς το κομμάτι της επαγγελματικής προοπτικής και κατοχύρωσης. Πέρα από τα εξωφρενικά ποσοστά ανεργίας ειδικά στους νέους και τις συνθήκες εργασίας που κατά κύριο λόγο χαρακτηρίζονται από την ανασφάλεια και την ελαστικότητα, έχει αξία να ρίξουμε μια ματιά και σε ένα νέο δεδομένο…
Πριν από λίγες μέρες το μεγαλύτερο ερευνητικό ίδρυμα για την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα , το οποίο –σημειωτέον- τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, πρότεινε την κατάργηση του κατώτατου μισθού για έναν χρόνο στους νέους από 15 έως 29 ετών!! Το όνομα αυτού ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Επιστημών). Και η πρόταση αυτή έρχεται, σύμφωνα με τους εμπνευστές της, να καταπολεμήσει (!) την ανεργία, την οποία έχουν οι ίδιοι εκτινάξει στο 64% στη νεολαία και στο 30% για το σύνολο των εργαζομένων.
Καθόλου βέβαια δεν μας ξαφνιάζει η πρόταση που προωθήθηκε από το ΚΕΠΕ. Η κυβέρνηση δεν χάνει ευκαιρία τα τελευταία δύο χρόνια είτε μέσω των εκπρόσωπων της είτε μέσω των οργάνων της να αποδεικνύει ότι η χυδαιότητα της δεν έχει πάτο. Σε μια νεολαία που αν όχι εξ ολοκλήρου, στη συντριπτική της πλειοψηφία εργάζεται ανασφάλιστη , μετά ελάχιστων αποδοχών και με ελαστικά ωράρια δεν διστάζει να προτείνει την ολοκληρωτική κατάργηση των κατώτατων μισθών. Η κυβέρνηση μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι οι νέοι δεν είναι είλωτες, ούτε εργάζονται για να «κάνουν το κέφι τους». Τα περισσότερα νοικοκυριά στην Ελλάδα του 2014 είναι υπερχρεωμένα, ο μέσος έλληνας φοιτητής αναγκάζεται για να εξασφαλίζει τα προς το ζην να εργάζεται και να σπουδάζει παράλληλα, να φοιτά σε ένα πανεπιστήμιο που το μόνο που του εξασφαλίζει είναι ένα πτυχίο κουρελόχαρτο και που να ελπίζει σε ένα μέλλον συνεχούς επανειδίκευσης και – στην καλύτερη περίπτωση- μετανάστευσης .
Η Νεολαία δεν χωρά στο μέλλον που της ετοιμάζουν!
Είναι προφανές ότι για όλα τα παραπάνω-τόσο σε σχέση με τις αλλαγές στα πτυχία όσο και σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας- τίποτα δεν γίνεται αυθόρμητα και χωρίς σχεδιασμό. Στόχος είναι να διαμορφωθούν νέοι εργαζόμενοι πειθήνιοι και ευέλικτοι χωρίς συλλογική κατοχύρωση, οι οποίοι υπό την πίεση της επιβίωσης θα δέχονται δουλικά κάθε αύξηση του ωραρίου τους, κάθε μείωση του μισθού τους και σε τελική ανάλυση, την κατάργηση κάθε εργασιακού τους δικαιώματος.
Με αυτά στο μυαλό μας, και κυρίαρχα με την προοπτική της ανεργίας, της μετανάστευσης και της διάλυσης της αξιοπρεπούς εργασίας να …ανοίγονται μπροστά μας είναι χρέος μας απ’ τη μια να δώσουμε μαζικά τη μάχη απέναντι στον Νέο Εσωτερικό Κανονισμό όποτε και αν έρθει αυτός μιας και «μεταλλάσει» τα πτυχία και αλλοιώνει σχεδόν κάθε δεδομένο των σπουδών μας. Από την άλλη, σε έναν πραγματικό απολογισμό όχι μόνο της εξεταστικής, αλλά συνολικότερα της προοπτικής μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, αποτελεί χρέος της γενιάς μας να ισχυροποιήσει την προσπάθεια για να μη διαγραφεί από το χάρτη, να χαράξει μια άλλη πραγματική προοπτική για αξιοπρεπείς όρους εργασίας και διαβίωσης, να γίνει ο σπασμένος κρίκος στους κανονισμούς και τα μέτρα τους!

                                  Θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία,
                                    κάτω τα χέρια απ’ τα πτυχία.


                                                                                          Χ.ΑΡ.Τ.Α.   -  Ε.Α.Α.Κ.

περι εσωτερικων κανονισμων ο λογος.........

   Πρότυπος εσωτερικός κανονισμός

το κερασάκι στην τούρτα…

Εύκολα κανείς θα μπορούσε το τελευταία διάστημα να επιβεβαιώσει ότι η κατάσταση ...γενικότερης κρίσης διατηρείται στη χώρα μας , χωρίς να είναι ιδιαίτερα αναλυτικός με τα προωθούμενα μέτρα και τις κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, χρειάζεται απλά να παρατηρήσει το κοινωνικό τοπίο καταστροφής: διόγκωση της ανεργίας-ειδικά στους νέους, απολύσεις εργαζομένων, επίθεση σχεδόν σε όλα τα απαραίτητα για την καθημερινότητα και τη ζωή μας δημόσια αγαθά.

Έτσι και ο χώρος της εκπαίδευσης δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός της κυβερνητικής ατζέντας. Ίσα ίσα μάλιστα, απ’ ότι φαίνεται αποτελεί και ένα από τα πεδία που η κυβερνητική πολιτική οξύνεται. Από το Σεπτέμβρη επιχειρεί να απολύσει πάνω από 1300 διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων με όποια αποτελέσματα και αν αυτό μπορεί να προκαλεί στην λειτουργία των ιδρυμάτων (γραμματείες, εργαστήρια, θέρμανση κτλ). Από τότε είναι που και οι ίδιοι οι διοικητικοί έχουν μπει στον «χορό» των κινητοποιήσεων, με απεργίες και άλλοτε με στάσεις εργασίας, και έχουν καταφέρει η βασική επιδίωξη κυβέρνησης και τρόικας στο κομμάτι των απολύσεων να μην έχει περάσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο.

Σε αυτήν την περίοδο, που η κατάσταση οξύνεται γύρω από αυτό το ζήτημα και ενώ παράλληλα τα ιδρύματα βρίσκονται αντιμέτωπα και με το κομμάτι της υποχρηματοδότησης και της περικοπής φοιτητικών παροχών( με χαρακτηριστικότερη κίνηση στο ΑΠΘ την ανάληψη της λέσχης από εργολάβο με ότι αυτό και αν σημαίνει για αντίτιμο το επόμενο διάστημα) το Υπουργείο φαίνεται να προχωρά σε μια ακόμη κίνηση.

                                                                                                     …ή μια ιστορία απ’ τα παλιά;

Κάποιες μέρες πριν διαμορφώθηκε από  ειδική επιτροπή της Συνόδου Πρυτάνεων  το πρότυπο των νέων εσωτερικών κανονισμών για τις σχολές. Ουσιαστικά πρόκειται για την εισαγωγή στους κανονισμούς των Ιδρυμάτων σχεδόν όλων των διατάξεων του νόμου Διαμαντοπούλου και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης γενικότερα, με πολύ σημαντικά αποτελέσματα και στους όρους σπουδών μας και στα πτυχία μας. Για να γίνει κατανοητό τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει αυτό ας ρίξουμε μια ματιά σε βασικές πτυχές του.

•    Προγράμματα σπουδών:
προωθείται με σαφή τρόπο η εισαγωγή πιστωτικών μονάδων. Σ' αυτή τη βάση λοιπόν, ο ορισμός του ακαδημαϊκού έτους γίνεται μόνο με βάση τον αριθμό των πιστωτικών μονάδων (60 ανά έτος). Αυτό ουσιαστικά, απ’ τη μια διαχωρίζει τα μαθήματα σε βαρύτητας και σε μη μιας και δεν θα είναι ισότιμα (διαφορετικός αριθμός πιστωτικών μονάδων στο καθένα), και από την άλλη εισάγει «φίλτρο» από έτος σε έτος αφού θα απαιτείται να συγκεντρώσεις τις απαραίτητες πιστωτικές για να πας στο επόμενο.  
                                                                                                                
Επιπλέον κάθε τμήμα μπορεί να προσφέρει παραπάνω του ενός προγράμματα σπουδών, με πρόβλεψη κινητικότητας φοιτητών ανάμεσα στα προγράμματα σπουδών άρα και πλήρη εξατομίκευση του τίτλου σπουδών και με σαφή πρόβλεψη για πλήθος φοιτητών ανά πρόγραμμα ( άρα και με εσωτερικό ανταγωνισμό για εισαγωγή στο καθένα, με βάση ακόμα και το βαθμό εισαγωγής). Επίσης ο σαφής ορισμός της αλληλουχίας των μαθημάτων, σημαίνει την εισαγωγή αλυσίδων μαθημάτων και προαπαιτούμενων, όπου ακόμη δεν υπάρχουν. Το βασικότερο σημείο είναι η κατεύθυνση για διάσπαση του κύκλου σποδών σε bachelor, master, doctora και η εισαγωγή των προγραμμάτων σύντομου κύκλου σπουδών (μέγιστου αριθμού πιστωτικών μονάδων τις 120, άρα διετή προγράμματα).

•    Περικοπή συγγραμμάτων:
Χωρίς σχόλια, παραθέτουμε το αυτούσιο κομμάτι από τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό καθώς νομίζουμε ότι μιλάει από μόνο του: “...Διδακτικό σύγγραμμα θεωρείται κάθε έντυπο ή ηλεκτρονικό βιβλίο, περιλαμβανομένων των ηλεκτρονικών βιβλίων ελεύθερης πρόσβασης, καθώς και οι έντυπες ή ηλεκτρονικές ακαδημαϊκές σημειώσεις, ύστερα από την κατ’ έτος έγκρισή τους από τις συνελεύσεις των τμημάτων, το οποίο ανταποκρίνεται κατά τρόπο ολοκληρωμένο στο γνωστικό αντικείμενο ενός μαθήματος και καλύπτει ολόκληρο ή το μεγαλύτερο μέρος της ύλης...”.  Όπως γίνεται κατανοητό ανοίγει ο δρόμος για την περαιτέρω περικοπή συγγραμμάτων, με την δυνατότητα για αποκλειστική παροχή ηλεκτρονικού βιβλίου ή ακόμη χειρότερα για αποκλειστική χορήγηση σημειώσεων!

•    Εξεταστικά φίλτρα και διαγραφές:
Στο κομμάτι των διαγραφών, ορίζεται εκ νέου το όριο ν+2, ενώ ορίζεται όριο εξετάσεων ανά μάθημα οι 6 μετά από τις οποίες ο φοιτητής θα διαγράφεται. Ακόμη μετά από 3 αποτυχημένες εξεταστικές ανά μάθημα ο φοιτητής θα εξετάζεται από τριμελή επιτροπή! Το πλαίσιο αυτό γίνεται ασφυκτικότερο αν σκεφτεί κανείς ότι οι εξεταστικές ορίζονται και επίσημα πια με διάρκεια 3 εβδομάδων.

•    Δίδακτρα:
Ορίζονται με σαφήνεια για τον δεύτερο κύκλο σπουδών. Έτσι μετά από την εισαγωγή τους αυτό το διάστημα σε μια σειρά από μεταπτυχιακά, είναι πολύ πιθανό πλάι στην υποχρηματοδότηση να δούμε το κόστος σπουδών να μετακυλύετε στις πλάτες και με αυτόν τον τρόπο.

•    Περαιτέρω μείωση κρατικής χρηματοδότησης-σύνδεση με Αξιολόγηση:
Από τη μία μειώνεται κι άλλο η χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού ενώ μάλιστα αυτή θα συνδέεται άμεσα με τα κριτήρια της Αξιολόγησης, δηλαδή το κατά πόσο το κάθε Ίδρυμα και η κάθε σχολή έχει καταφέρει να επιτύχει τους στόχους του ν.4009 (= κατά πόσο έχει ευθυγραμμιστεί με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση). Από την άλλη ορίζεται η δυνατότητα σύμπραξης των ιδρυμάτων με επιχειρήσεις έρευνας και καινοτομίας (“τεχνοβλαστοί” ή spin-off όπως αναφέρονται) για αξιοποίηση εργαστηρίων και προσωπικού των ιδρυμάτων στη βάση των αναγκών της εκάστοτε επιχείρησης με οικονομικά ανταλλάγματα.

•    Συνδιοίκηση:
Η συμμετοχή των φοιτητών προβλέπεται σε συμμετοχή κατά 40% στα Συμβούλια Σπουδών, τα οποία θα εισηγούνται τα προγράμματα σπουδών καθώς και στο Συμβούλιο Μέριμνας, μέσα από εκλογές με ενιαίο ψηφοδέλτιο στο οποίο συμμετέχουν φοιτητές όλων των βαθμίδων και οι οποίες μπορούν να διεξαχθούν και ηλεκτρονικά. Η σύνολη διαδικασία δεν επιβλέπεται-οργανώνεται-διεξάγεται υπό τον Φοιτητικό Σύλλογο αλλά από τη Διεύθυνση Σπουδών κάτι το οποίο δεν ορίζεται καν ακριβώς τι είναι. Έτσι, μπορεί να γίνει κατανοητό ότι για ακόμη μια φορά επιχειρείται από πλευράς Υπουργείου να περιορίσει και να υποβαθμίσει τον ρόλο των Συλλόγων καθώς να υποκαταστήσει τις διαδικασίες τους, που χρόνια τώρα μπορούσαν να εγγυώνται σε κρίσιμες στιγμές τα συλλογικά μας συμφέροντα.


Με βάση όλα τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι οι εσωτερικοί κανονισμοί έρχονται σε μια περίοδο σκληρής επίθεσης στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, για να περάσουν όλο το φάσμα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στην καθημερινότητα και τους όρους σπουδών μας. Σε μια περίοδο που το βάρος από το κόστος σπουδών αυξάνεται στις πλάτες μας, η λειτουργία όψεων του πανεπιστημίου διακυβεύεται με τις απολύσεις διοικητικών, οι όροι σπουδών διαρκώς και χειροτερεύουν, σε μια περίοδο εν τέλει που μπροστά σε κάθε «μέτρο» και «κανονισμό» τους συντρίβεται ολοένα και περισσότερο η προοπτική μιας ολόκληρης γενιάς, οφείλουμε να επιστρέψουμε στις συλλογικές διαδικασίες και να αναζητήσουμε συλλογική απάντηση.


Καμία σκέψη για υπογραφή των νέων εσωτερικών κανονισμών

Καμία απόλυση-διαθεσιμότητα διοικητικού

                                                                                              Χ.ΑΡ.Τ.Α. – Ε.Α.Α.Κ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΗ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Το τελευταίο καιρό, ο ελληνικός λαός βρίσκεται θεατής της τελευταίας προσπάθειας ανασυγκρότησης της ελληνικής και ευρωπαϊκής αστικής τάξης για την διάσωση της Ε.Ε και του ευρώ. Η λύση η οποία δόθηκε από το αστικό μπλόκ εξουσίας, δηλαδή από την πρώην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και του μαύρου μετώπου ΝΔ-ΛΑΟΣ, είναι η πραξικοπηματικά διορισμένη κυβέρνηση αστικής σωτηρίας υπό την πρωθυπουργία του αρχιτραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παπαδήμος πρωτοστάτησε στην είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ το 2001 ως βασικός σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη . Για πολλούς θεωρείται ο διοργανωτής της υποτίμησης της δραχμής, καθοδηγητής των μετοχοδάνειων και υπεύθυνος για τη δημιουργική λογιστική για την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Αυτό είναι λοιπόν το προφίλ του εκλεκτού, από το την αστική τάξη και το κεφάλαιο και όχι από το λαό, για την θέση του πρωθυπουργού. Προφίλ το οποίο είναι παρόμοιο με τον διορισμό του Μόντι στην γειτονική Ιταλία.

Η νέα κυβέρνηση λοιπόν, αναβαθμισμένη από το μέτωπο του αστικού μπλοκ προχωράει ακάθεκτη κλιμακώνοντας την επίθεσή της ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και συλλογικές κατακτήσεις των εργαζομένων, συνεχίζοντας με την πολιτική που οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες νέους στην ανεργία, σε μισθούς-χαρτζιλίκι και στη μετανάστευση. Η ίδια πολιτική είναι που κόβει μισθούς και συντάξεις, επιβάλλει χαράτσια και καταργεί κάθε έννοια του κοινωνικού κράτους (όπως παιδεία, υγεία). Ο προϋπολογισμός λιτότητας και φτώχειας που κατατίθεται προς ψήφιση στη βουλή έρχεται να εντείνει την κατάσταση και να ετοιμάσει το έδαφος για περαιτέρω αντιλαϊκά μέτρα. Όσον αφορά στα πανεπιστήμια, ο προϋπολογισμός θα βάλει λουκέτο σε μια σειρά σχολές ενώ στις υπόλοιπες θα αποτελέσει μοχλό πίεσης για την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου. Ήδη προβλήματα λόγω υποχρηματοδότησης αρχίζουν να εμφανίζονται πολύ έντονα, μέσα σε αυτά και το κόψιμο δεκάδων βιβλίων (το βλέπουμε και στο τμήμα μας όπου περικόπτονται συγγράμματα π.χ. τοπογραφικά δίκτυα), το κλείσιμο εργαστηρίων, την κατάργηση του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας (δηλαδή το κλείσιμο των εστιών, ή στην “καλύτερη” περίπτωση ιδιωτικοποίησή τους). Ακόμη την κατάσταση έρχεται να επιδεινώσει η συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης τα οποία θα είναι πρακτικά οι εγγυητές της εφαρμογής του νόμου και επιβολής των παραπάνω βίαιων πολιτικών.

     Δυστυχώς για αυτούς ,όμως,  υπάρχει και άλλος δρόμος. Απέναντι στην οργανωμένη επίθεση που δέχεται, ο λαός οφείλει να αντεπιτεθεί και να διεκδικήσει όλα τα εργασιακά και δημοκρατικά του δικαιώματα τα οποία κατακτήθηκαν μέσα από λαϊκούς αγώνες. Αυτό πρακτικά σημαίνει την άμεση κλιμάκωση των αγώνων, για την ανατροπή των χαρατσιών, των εφεδρειών-απολύσεων, των περικοπών που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση και θα συνεχίσει η νέα, με κρίσιμο κόμβο την απεργία της 1ης Δεκέμβρη ενάντια στον προϋπολογισμό του αίματος. Το δρόμο δείχνει η ηρωική απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας που συνεχίζει για τέταρτη βδομάδα. Ο ανυποχώρητος αγώνας των εργατών της χαλυβουργίας είναι ένας αγώνας αξιοπρέπειας που αποτελεί τον οδηγό για τους δικούς μας αγώνες. Αγώνες ενάντια σε αυτούς που θέλουν να μας κάνουν μια χαμένη γενιά, υποταγμένη στους σύγχρονους δυνάστες μας.

ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΓΕΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΜΑΧΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ

 Χ.ΑΡ.Τ.Α.          Ε.Α.Α.Κ.